аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова літарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лі́тарка мн. лі́таркі |
| Родны каго? чаго? |
лі́таркі мн. лі́тарак |
| Давальны каму? чаму? |
лі́тарцы мн. лі́таркам |
| Вінавальны каго? што? |
лі́тарку мн. лі́таркі |
| Творны кім? чым? |
лі́таркай, лі́таркаю мн. лі́таркамі |
| Месны у кім? у чым? |
лі́тарцы мн. лі́тарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Я адношу сябе да адукаваных і інтэлектуальных, але яны прыносяць мяне назад.
litarka — беларуская лацінка
Слова літарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік літарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове літарына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› літарату́рны (11)
(9) білетарка ‹
› літарату́ршчына (14)
(10) зернетарка ‹
› літара́цкі (9)
(12) кампазі́тарка ‹
› лі́тарна-гукавы́ (14)
(11) гуманіта́рка ‹
› лі́тарна-лі́чбавы (15)
(9) саніта́рка ‹
› лі́тарны (7)
(10) рэда́ктарка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Любоўны трохвугольнік.