STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ліхота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ліхо́та мн. ліхо́ты |
| Родны каго? чаго? |
ліхо́ты мн. ліхо́таў, ліхо́т |
| Давальны каму? чаму? |
ліхо́це мн. ліхо́там |
| Вінавальны каго? што? |
ліхо́ту мн. ліхо́ты |
| Творны кім? чым? |
ліхо́тай, ліхо́таю мн. ліхо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ліхо́це мн. ліхо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Чаму родны склон называюць родным? Родныя так не здзекуюцца, як родны склон.
lichota — беларуская лацінка
Слова ліхота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ліхота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ліхоцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ліхе́нькі (8)
(4) хо́та ‹
› ліхі́ (4)
(6) жахо́та ‹
› лі́хніс (6)
(6) зіхо́та ‹
› ліхо́тны (7)
(7) сліхо́та ‹
› ліхо́цце (7)
(7) сціхо́та ‹
› ліхтава́нне (10)
(7) пярхо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
