Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ліхтар, -а, мужчынскі род
  1. Асвятляльны прыбор з крыніцай святла ў шкляным шары або футарале са шклянымі сценкамі. Вулічны ліхтар. Электрычны ліхтар. ▪ Вільготны туман засцілаў вуліцы, і ў ім цьмяна свяціліся ліхтары. ← Тарас Хадкевіч. Міканор Іванавіч апрануў ватоўку і пачаў запраўляць ліхтар. ← Міхась Даніленка.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова Сіняк, кровападцёк (на твары, пад вокам). Пераноссе распухла і пасінела, а пад вачыма з'явіліся страшныя фіялетавыя «ліхтары». ← Аляксей Карпюк.
  3. Шкляны праём у даху для натуральная асвятлення памяшкання (звычайна прамысловага), а таксама зашклёны выступ у будынку.
   [Ад ням. Licht — святло.]

❌

ліхтар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ліхтар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ліхта́р мн. ліхтары́
Родны каго? чаго?	ліхтара́ мн. ліхтаро́ў
Давальны каму? чаму?	ліхтару́ мн. ліхтара́м
Вінавальны каго? што?	ліхта́р мн. ліхтары́
Творны кім? чым?	ліхтаро́м мн. ліхтара́мі
Месны у кім? у чым?	ліхтары́ мн. ліхтара́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Слова ліхтар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ліхтар — у родным, давальным, творным і месным склоне

ліхтар

Навігатар

Мемчыкі