Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 лоб, лба (ілба); мн. лбы (ілбы), -оў; мужчынскі род
  Верхняя надвочная частка твару чалавека ці галавы жывёліны. Палкоўнік сядзеў на канапе і выціраў спацелы лоб. ← Міхась Лынькоў. На Максімаў лоб звісалі пасмачкі белых кучаравых валасоў. ← Алесь Асіпенка.
  •••
  Адкрыты лоб — высокі і круты лоб.
  Аж вочы на лоб вылазяць (лезуць); вочы на лоб палезлі гл. вока.
  Браць (узяць) у лоб гл. браць.
  Забрыць лоб гл. забрыць.
  Запісаць на лбе гл. запісаць¹.
  З-пад ілба — сярдзіта і недаверліва (глядзець, глянуць).
  Ілбом сцяны не праб'еш гл. прабіць.
  Лоб у лоб — насустрач адзін аднаму (ісці, сыходзіцца і пад.); тварам у твар. А цяпер трэба ўжо выступаць супроць ворага лоб у лоб. ← Піліп Пестрак.
  Медны лоб (пагардлівае) — вельмі ўпарты, тупы чалавек.
  На лбе напісана ў каго гл. напісаны.
  Падставіць (свой) лоб гл. падставіць.
  Пусціць (сабе) кулю ў лоб гл. пусціць.
  У лоб — а) у вайсковай справе — з фронту, франтальным ударам. З атакі ў лоб нічога не выйшла. ← Ілья Гурскі; б) у марской справе — насустрач руху судна; в) залішне прамалінейна.