STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лунь
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́нь мн. луні́ |
| Родны каго? чаго? |
луня́ мн. лунёў |
| Давальны каму? чаму? |
луню́ мн. луня́м |
| Вінавальны каго? што? |
луня́ мн. лунёў |
| Творны кім? чым? |
лунём мн. луня́мі |
| Месны у кім? у чым? |
луні́ мн. луня́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
luń — беларуская лацінка
Слова лунь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лунь — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове луораветланка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лу́нніца (7)
(4) ву́нь ‹
› лу́нуць (6)
(6) Ра́дунь ‹
› лу́нуць (6)
(5) аку́нь ‹
› луня́вы (6)
(8) Куньлу́нь ‹
› луораветла́нка (13)
(7) шампу́нь ‹
› луораветла́нскі (14)
(4) ру́нь ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
