мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
лу́нуць — дзеяслоў луня́вы — прыметнік
канцэпт

лунь

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лунь
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 лу́нь

мн.  луні́
Родны
каго? чаго?		 луня́

мн.  лунёў
Давальны
каму? чаму?		 луню́

мн.  луня́м
Вінавальны
каго? што?		 луня́

мн.  лунёў
Творны
кім? чым?		 лунём

мн.  луня́мі
Месны
у кім? у чым?		 луні́

мн.  луня́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Спачатку навукоўцы адпраўляюць у космас апарат з каардынатамі нашай планеты, а потым бегаюць з крыкамі ДА НАС ЛЯЦЯЦЬ ЧУЖЫНЦЫ.


luń — беларуская лацінка

Слова лунь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік лунь — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове луораветланка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› лу́нніца (7)

(4) ву́нь ‹

› лу́нуць (6)

(6) Ра́дунь ‹

› лу́нуць (6)

(5) аку́нь ‹

› луня́вы (6)

(8) Куньлу́нь ‹

› луораветла́нка (13)

(7) шампу́нь ‹

› луораветла́нскі (14)

(4) ру́нь ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пакаленне