аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова луп
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́п мн. лу́пы |
| Родны каго? чаго? |
лу́пу мн. лу́паў |
| Давальны каму? чаму? |
лу́пу мн. лу́пам |
| Вінавальны каго? што? |
лу́п мн. лу́пы |
| Творны кім? чым? |
лу́пам мн. лу́памі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́пе мн. лу́пах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Мы складаемся з попелу даўно пагаслых зорак.
lup — беларуская лацінка
Слова луп (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік луп — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лупа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› луня́вы (6)
(6) пры́куп ‹
› луораветла́нка (13)
(7) сельку́п ‹
› луораветла́нскі (14)
(7) пярэ́куп ‹
› лу́па (4)
(7) жывалу́п ‹
› лупава́ты (8)
(7) казалу́п ‹
› лупава́ценькі (12)
(5) калу́п ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры