лупежнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лупежнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лупе́жнік мн. лупе́жнікі
Родны каго? чаго?	лупе́жніка мн. лупе́жнікаў
Давальны каму? чаму?	лупе́жніку мн. лупе́жнікам
Вінавальны каго? што?	лупе́жніка мн. лупе́жнікаў
Творны кім? чым?	лупе́жнікам мн. лупе́жнікамі
Месны у кім? у чым?	лупе́жніку мн. лупе́жніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

lupiežnik — беларуская лацінка

Слова лупежнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: