аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лусканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́сканне мн. лу́сканні |
| Родны каго? чаго? |
лу́скання мн. лу́сканняў |
| Давальны каму? чаму? |
лу́сканню мн. лу́сканням |
| Вінавальны каго? што? |
лу́сканне мн. лу́сканні |
| Творны кім? чым? |
лу́сканнем мн. лу́сканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́сканні мн. лу́сканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адзін дуб у полі — гэта не лес.
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
luskannie — беларуская лацінка
Слова лусканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лусканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лускат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лускавы́ (7)
(11) прыціска́нне ‹
› лускакры́лы (10)
(9) по́рсканне ‹
› лускакры́лыя (11)
(9) пы́рсканне ‹
› лу́сканы (7)
(8) пуска́нне ‹
› лу́сканы (7)
(9) апуска́нне ‹
› лускападо́бны (12)
(13) кровапуска́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.