лускерка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лускерка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	луске́рка мн. луске́ркі
Родны каго? чаго?	луске́ркі мн. луске́рак
Давальны каму? чаму?	луске́рцы мн. луске́ркам
Вінавальны каго? што?	луске́рку мн. луске́рак
Творны кім? чым?	луске́ркай, луске́ркаю мн. луске́ркамі
Месны у кім? у чым?	луске́рцы мн. луске́рках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вялікая галава, ды пустая.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

luskierka — беларуская лацінка

Слова лускерка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік лускерка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лускоўнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› лу́скацца (8)

(9) табаке́рка ‹

› луска́ць (7)

(8) ква́керка ‹

› лу́скаць (7)

(7) ха́керка ‹

луске́рка (8)

› луско́вы (7)

(7) цуке́рка ‹

› луско́ўнік (9)

(7) сяке́рка ‹

› лу́снуць (7)

(5) ле́рка ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.