аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лушчыльнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лушчы́льнік мн. лушчы́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
лушчы́льніка мн. лушчы́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
лушчы́льніку мн. лушчы́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
лушчы́льнік мн. лушчы́льнікі |
| Творны кім? чым? |
лушчы́льнікам мн. лушчы́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
лушчы́льніку мн. лушчы́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Баязліваму і страх здаецца.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
luščyĺnik — беларуская лацінка
Слова лушчыльнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лушчыльнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лушчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лушча́к (6)
(13) пералічы́льнік ‹
› лу́шчаны (7)
(16) электралічы́льнік ‹
› лу́шчаны (7)
(9) ушчыльні́к ‹
› лушчы́льнікавы (13)
(14) аўсалушчы́льнік ‹
› лушчы́льны (9)
(11) плюшчы́льнік ‹
› лу́шчыцца (8)
(7) шы́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.