аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова львятнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
львя́тнік мн. львя́тнікі |
| Родны каго? чаго? |
львя́тніка мн. львя́тнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
львя́тніку мн. львя́тнікам |
| Вінавальны каго? што? |
львя́тніка мн. львя́тнікаў |
| Творны кім? чым? |
львя́тнікам мн. львя́тнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
львя́тніку мн. львя́тніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
ĺviatnik — беларуская лацінка
Слова львятнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік львятнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове льгота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Льво́ў (5)
(11) ястрабя́тнік ‹
› льво́ўскі (8)
(10) галубя́тнік ‹
› львянё́ (6)
(10) сцярвя́тнік ‹
› льга́ (4)
(9) ільвя́тнік ‹
› льго́та (6)
(9) дзявя́тнік ‹
› льго́тна (7)
(9) Дзявя́тнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.