аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова любізнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
любі́знік мн. любі́знікі |
| Родны каго? чаго? |
любі́зніку мн. любі́знікаў |
| Давальны каму? чаму? |
любі́зніку мн. любі́знікам |
| Вінавальны каго? што? |
любі́знік мн. любі́знікі |
| Творны кім? чым? |
любі́знікам мн. любі́знікамі |
| Месны у кім? у чым? |
любі́зніку мн. любі́зніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!liubiznik — беларуская лацінка
Слова любізнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік любізнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове любімец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Лю́бек (5)
(11) сатрапе́знік ‹
› любе́нне (7)
(11) сутра́пезнік ‹
› лю́бенькі (8)
(13) туберкулё́знік ‹
› любі́мец (7)
(10) місалі́знік ‹
› любі́міца (8)
(9) падлі́знік ‹
› любі́мчык (8)
(13) электро́лізнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.