аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
лю́бенькі — прыметнік любі́мец — назоўнік
канцэпт

любізнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова любізнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
любі́знік

мн.  любі́знікі
Родны
каго? чаго?
любі́зніку

мн.  любі́знікаў
Давальны
каму? чаму?
любі́зніку

мн.  любі́знікам
Вінавальны
каго? што?
любі́знік

мн.  любі́знікі
Творны
кім? чым?
любі́знікам

мн.  любі́знікамі
Месны
у кім? у чым?
любі́зніку

мн.  любі́зніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

liubiznik — беларуская лацінка

Слова любізнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік любізнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове любімец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


Лю́бек (5)

(11) сатрапе́знік

любе́нне (7)

(11) сутра́пезнік

лю́бенькі (8)

(13) туберкулё́знік

любі́мец (7)

(10) місалі́знік

любі́міца (8)

(9) падлі́знік

любі́мчык (8)

(13) электро́лізнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

аўдыяплэер