STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова люцік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́цік мн. лю́цікі |
| Родны каго? чаго? |
лю́ціка мн. лю́цікаў |
| Давальны каму? чаму? |
лю́ціку мн. лю́цікам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́цік мн. лю́цікі |
| Творны кім? чым? |
лю́цікам мн. лю́цікамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́ціку мн. лю́ціках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
liucik — беларуская лацінка
Слова люцік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люцік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люцыфераза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́хта (5)
(8) гарсэ́цік ‹
› люце́йшы (7)
(6) дуэ́цік ‹
› люце́ць (6)
(8) пінцэ́цік ‹
› лю́цікавы (8)
(5) цю́цік ‹
› люцыфера́за (10)
(5) б'ю́ік ‹
› люцыферы́н (9)
(4) ба́йк ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
