мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
люце́ць — дзеяслоў лю́цікавы — прыметнік
канцэпт

люцік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова люцік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 лю́цік

мн.  лю́цікі
Родны
каго? чаго?		 лю́ціка

мн.  лю́цікаў
Давальны
каму? чаму?		 лю́ціку

мн.  лю́цікам
Вінавальны
каго? што?		 лю́цік

мн.  лю́цікі
Творны
кім? чым?		 лю́цікам

мн.  лю́цікамі
Месны
у кім? у чым?		 лю́ціку

мн.  лю́ціках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Мы не сустракалі ніводнага вандроўніка ў часе з будучыні, таму што ў нас няма будучыні.


liucik — беларуская лацінка

Слова люцік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік люцік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове люцыфераза + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› лю́хта (5)

(8) гарсэ́цік ‹

› люце́йшы (7)

(6) дуэ́цік ‹

› люце́ць (6)

(8) пінцэ́цік ‹

› лю́цікавы (8)

(5) цю́цік ‹

› люцыфера́за (10)

(5) б'ю́ік ‹

› люцыферы́н (9)

(4) ба́йк ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

што перадае зайчык