STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова люцэрнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
люцэ́рнік мн. люцэ́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
люцэ́рніку мн. люцэ́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
люцэ́рніку мн. люцэ́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
люцэ́рнік мн. люцэ́рнікі |
| Творны кім? чым? |
люцэ́рнікам мн. люцэ́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
люцэ́рніку мн. люцэ́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!
liucernik — беларуская лацінка
Слова люцэрнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люцэрнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люцэрнішча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› люцыферы́чны (11)
(11) сукватэ́рнік ‹
› люцэ́рна (7)
(9) люстэ́рнік ‹
› люцэ́рнавы (9)
(12) падлюстэ́рнік ‹
› люцэ́рнішча (10)
(8) вячэ́рнік ‹
› люцэ́рнскі (9)
(10) манікюрнік ‹
› лю́эс (4)
(8) ахвя́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
