STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лянота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ляно́та мн. ляно́ты |
| Родны каго? чаго? |
ляно́ты мн. ляно́т |
| Давальны каму? чаму? |
ляно́це мн. ляно́там |
| Вінавальны каго? што? |
ляно́ту мн. ляно́ты |
| Творны кім? чым? |
ляно́тай, ляно́таю мн. ляно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ляно́це мн. ляно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Сем лет прала, сем лет ткала, тры дні шыла, а да абеду знасіла.
пра ляноту— Ці бываюць у вас прыступы ляноты?
— У мяне бываюць прыступы актыўнасці, а лянота ў мяне ўвесь час.
lianota — беларуская лацінка
Слова лянота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лянота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лянотнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ляні́ўства (9)
(5) цно́та ‹
› лянко́вы (7)
(8) смачно́та ‹
› ляно́к (5)
(7) пышно́та ‹
› ляно́тна (7)
(8) зеляно́та ‹
› ляно́тнасць (10)
(6) капо́та ‹
› ляно́тнік (8)
(7) храпо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
