Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

магія, -і, жаночы род
  1. Сукупнасць прыёмаў, здольных, паводле забабонных уяўленняў, выклікаць звышнатуральныя з'явы; чараўніцтва, чары.
  2. пераноснае значэнне; чаго. Вялікая сіла ўздзеяння на каго-н. Магія мастацкага слова. ▪ Я зноў зялёнай магіі дарог Душою падарожніка прадаўся. ← Генадзь Бураўкін.
  •••
  Белая магія — паводле сярэдневяковых забабонных уяўленняў — чараўніцтва пры дапамозе нябесных сіл.
  Чорная магія — паводле сярэдневяковых забабонных уяўленняў — чараўніцтва пры дапамозе пякельных сіл.
   [Лац. magia ад грэч. magéia.]

❌

магія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова магія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ма́гія мн. ма́гіі
Родны каго? чаго?	ма́гіі мн. ма́гій
Давальны каму? чаму?	ма́гіі мн. ма́гіям
Вінавальны каго? што?	ма́гію мн. ма́гіі
Творны кім? чым?	ма́гіяй, ма́гіяю мн. ма́гіямі
Месны у кім? у чым?	ма́гіі мн. ма́гіях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі

дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

Слова магія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік магія — у родным, давальным, творным і месным склоне

магія

Навігатар

Мемчыкі