Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

алтар, -а, мужчынскі род
  1. У старажытных народаў — месца, на якое ўскладаліся ахвярапрынашэнні і перад якім адпраўляліся культавыя абрады.
  2. Усходняя частка царквы, дзе знаходзіцца прастол, аддзеленая ад агульнага памяшкання іканастасам. [Вінцук] стаяў і глядзеў у дол, але адчуў, што цікаўныя бабулькі ўжо знайшлі яго і глядзяць не ў бок алтара, а на яго. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  •••
  Узлажыць (прынесці) на алтар бацькаўшчыны (навукі, мастацтва, перамогі і пад.) гл. узлажыць.
   [Лац. altare ад altus— высокі.]

❌

алтар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова алтар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	алта́р мн. алтары́
Родны каго? чаго?	алтара́ мн. алтаро́ў
Давальны каму? чаму?	алтару́ мн. алтара́м
Вінавальны каго? што?	алта́р мн. алтары́
Творны кім? чым?	алтаро́м мн. алтара́мі
Месны у кім? у чым?	алтары́ мн. алтара́х
Клічная форма	— мн. —

Слова алтар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік алтар — у родным, давальным, творным і месным склоне

алтар

Навігатар

Мемчыкі