аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова альбіноска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
альбіно́ска мн. альбіно́скі |
| Родны каго? чаго? |
альбіно́скі мн. альбіно́сак |
| Давальны каму? чаму? |
альбіно́сцы мн. альбіно́скам |
| Вінавальны каго? што? |
альбіно́ску мн. альбіно́сак |
| Творны кім? чым? |
альбіно́скай, альбіно́скаю мн. альбіно́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
альбіно́сцы мн. альбіно́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Не бойся рабіць памылкі. Эксперт — гэта той, хто ўжо зрабіў усе магчымыя памылкі.
aĺbinoska — беларуская лацінка
Слова альбіноска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік альбіноска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове альбіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› альбіні́зм (9)
(8) падно́ска ‹
› альбіно́с (8)
(6) зно́ска ‹
› альбіно́савы (11)
(8) разно́ска ‹
› альбі́т (6)
(5) ро́ска ‹
› альбітызацыя (12)
(8) матро́ска ‹
› альбі́цыя (8)
(9) папяро́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо