Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

макаўка, -і, ДМ -каўцы; Родны склон мн. -кавак; жаночы род
  1. Плод маку — каробачка, дзе знаходзіцца насенне.
  2. размоўнае слова Купал царквы. У Навагранах камяніцы, а касцёл такі, што як захочаш зірнуць на яго макаўку, дык шапка падае з галавы. ← Раман Сабаленка.
  3. Верхняя частка, вяршыня чаго-н. Удалечыні цямнілася макаўка вадакачкі. ← Антон Алешка. Звярнулі браты на лясную сцежачку, мінулі дуб з сухой макаўкай. ← Сцяпан Александровіч.
  4. Верхняя частка галавы. Уладзімір Верамейчык, пасунуўшы вушанку на самую макаўку галавы, разам з механікам дзелавіта, па-гаспадарску правярае спраўнасць тэхнікі. ← Ігнат Дуброўскі.
  5. Канец кораня конскага хваста.

❌

макаўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова макаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ма́каўка мн. ма́каўкі
Родны каго? чаго?	ма́каўкі мн. ма́кавак
Давальны каму? чаму?	ма́каўцы мн. ма́каўкам
Вінавальны каго? што?	ма́каўку мн. ма́каўкі
Творны кім? чым?	ма́каўкай, ма́каўкаю мн. ма́каўкамі
Месны у кім? у чым?	ма́каўцы мн. ма́каўках
Клічная форма	— мн. —

Слова макаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік макаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

макаўка

Навігатар

Мемчыкі