аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мама
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́ма мн. ма́мы |
| Родны каго? чаго? |
ма́мы мн. ма́м |
| Давальны каму? чаму? |
ма́ме мн. ма́мам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́му мн. ма́м |
| Творны кім? чым? |
ма́май, ма́маю мн. ма́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́ме мн. ма́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
дарагі я не ведаю як табе сказаць але прасіць грошай у мамы гэта не фрыланс
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
mama — беларуская лацінка
Слова мама (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мама — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мамаграма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маляўні́часць (12)
(13) інфармрэкла́ма ‹
› маляўні́чы (9)
(11) антырэкла́ма ‹
› маля́ціцкі (9)
(8) арыфла́ма ‹
› мамагра́ма (9)
(6) Мана́ма ‹
› мамаграфі́чны (12)
(6) пана́ма ‹
› мамагра́фія (10)
(6) Пана́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.