STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маналіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маналі́т мн. маналі́ты |
| Родны каго? чаго? |
маналі́ту мн. маналі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
маналі́ту мн. маналі́там |
| Вінавальны каго? што? |
маналі́т мн. маналі́ты |
| Творны кім? чым? |
маналі́там мн. маналі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
маналі́це мн. маналі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
А калі б Neo выпіў дзве пілюлі — і чырвоную, і сінюю?
manalit — беларуская лацінка
Слова маналіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маналіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маналітнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маналагі́чна (11)
(8) трэмалі́т ‹
› маналагі́чнасць (14)
(6) аналіт ‹
› маналагі́чны (11)
(9) дываналі́т ‹
› маналі́тна (9)
(8) магналі́т ‹
› маналі́тнасць (12)
(8) ксеналі́т ‹
› маналі́тны (9)
(7) феналі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
