аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова манерніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мане́рніца мн. мане́рніцы |
| Родны каго? чаго? |
мане́рніцы мн. мане́рніц |
| Давальны каму? чаму? |
мане́рніцы мн. мане́рніцам |
| Вінавальны каго? што? |
мане́рніцу мн. мане́рніц |
| Творны кім? чым? |
мане́рніцай, мане́рніцаю мн. мане́рніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
мане́рніцы мн. мане́рніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!maniernica — беларуская лацінка
Слова манерніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манерніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манернічанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мане́рка (7)
(9) цуке́рніца ‹
› мане́рна (7)
(9) хале́рніца ‹
› мане́рнасць (10)
(11) сука́мерніца ‹
› мане́рнічанне (12)
(9) сапе́рніца ‹
› мане́рнічаць (11)
(9) супе́рніца ‹
› мане́рны (7)
(7) це́рніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.