аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
мане́рнасць — назоўнік мане́рнічанне — назоўнік
канцэпт

манерніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова манерніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мане́рніца

мн.  мане́рніцы
Родны
каго? чаго?
мане́рніцы

мн.  мане́рніц
Давальны
каму? чаму?
мане́рніцы

мн.  мане́рніцам
Вінавальны
каго? што?
мане́рніцу

мн.  мане́рніц
Творны
кім? чым?
мане́рніцай, мане́рніцаю

мн.  мане́рніцамі
Месны
у кім? у чым?
мане́рніцы

мн.  мане́рніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.


Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

maniernica — беларуская лацінка

Слова манерніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік манерніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове манернічанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мане́рка (7)

(9) цуке́рніца

мане́рна (7)

(9) хале́рніца

мане́рнасць (10)

(11) сука́мерніца

мане́рнічанне (12)

(9) сапе́рніца

мане́рнічаць (11)

(9) супе́рніца

мане́рны (7)

(7) це́рніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

абдымкі і пацалункі