Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

манеўр, -а, мужчынскі род
  1. Перамяшчэнне баявых сіл з мэтай нанесці ўдар праціўніку. Кавалерыйскі атрад Жаўны.. павінен зрабіць абходны манеўр і зайсці ў тыл немцам. ← Іван Шамякін.
  2. пераноснае значэнне Прыём з мэтай ашукаць, перахітрыць каго-н. Таня зразумела нескладаны манеўр юнака: ён хацеў прабіцца без чаргі і заняць у вагоне месца на ўсю шумлівую кампанію. ← Міхась Даніленка.
  3. толькі мн. (манеўры, -аў). Тэхнічныя заняткі вялікай колькасці войск або флоту ва ўмовах, блізкіх да баявых. — Ні дрэннае надвор'е, ні суровыя баявыя абставіны, — гаварыў камдыў, — не маглі зламаць волі і ўпартасці байцоў на манеўрах. ← Васіль Каваль.
  4. толькі мн. (манеўры, -аў). Перамяшчэнне вагонаў і паравозаў на чыгуначных пуцях для састаўлення паяздоў.
   [Фр. manoeuvre.]

❌

манеўр

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова манеўр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мане́ўр мн. мане́ўры
Родны каго? чаго?	мане́ўру мн. мане́ўраў
Давальны каму? чаму?	мане́ўру мн. мане́ўрам
Вінавальны каго? што?	мане́ўр мн. мане́ўры
Творны кім? чым?	мане́ўрам мн. мане́ўрамі
Месны у кім? у чым?	мане́ўры мн. мане́ўрах
Клічная форма	— мн. —

Слова манеўр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік манеўр — у родным, давальным, творным і месным склоне

манеўр

Навігатар

Мемчыкі