аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маніёк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маніё́к мн. маніё́кі |
| Родны каго? чаго? |
маніё́ку мн. маніё́каў |
| Давальны каму? чаму? |
маніё́ку мн. маніё́кам |
| Вінавальны каго? што? |
маніё́к мн. маніё́кі |
| Творны кім? чым? |
маніё́кам мн. маніё́камі |
| Месны у кім? у чым? |
маніё́ку мн. маніё́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
manijok — беларуская лацінка
Слова маніёк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маніёк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› манжэ́тка (8)
(4) язё́к ‹
› манжэ́тны (8)
(6) князё́к ‹
› маніезіё́з (9)
(4) кіё́к ‹
› маніё́кавы (9)
(3) лё́к ‹
› мані́зм (6)
(7) вугалё́к ‹
› манікю́р (7)
(9) непадалё́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.