STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маніста
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мані́ста мн. мані́сты |
| Родны каго? чаго? |
мані́ста мн. мані́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
мані́сце мн. мані́стам |
| Вінавальны каго? што? |
мані́ста мн. мані́сты |
| Творны кім? чым? |
мані́стам мн. мані́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
мані́сце мн. мані́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
— Што, чакаеш прынца на белым Лексусе?
— Ды не… Галоўнае, каб чалавек быў добры. А якога колеру Лексус, не мае значэння.
manista — беларуская лацінка
Слова маніста (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маніста — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маністы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маніпуляцы́йны (13)
(8) тваніста ‹
› маніпуля́цыя (11)
(9) аржа́ніста ‹
› мані́ст (6)
(10) гарла́ніста ‹
› мані́сты (7)
(9) гамані́ста ‹
› маністы́чна (10)
(9) тума́ніста ‹
› маністы́чнасць (13)
(8) аса́ніста ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
