аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абірала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абіра́ла мн. абіра́лы |
| Родны каго? чаго? |
абіра́лы мн. абіра́л |
| Давальны каму? чаму? |
абіра́лу мн. абіра́лам |
| Вінавальны каго? што? |
абіра́лу мн. абіра́л |
| Творны кім? чым? |
абіра́лам мн. абіра́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
абіра́ле мн. абіра́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)Вы чамусьці пішаце жывём/пачнём праз е.
Штраф 100 талераў ад моўнай паліцыі.
abirala — беларуская лацінка
Слова абірала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абірала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абіралаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абіле́чвацца (11)
(7) забра́ла ‹
› абіле́чваць (10)
(5) дра́ла ‹
› абіняко́м (8)
(9) пехадра́ла ‹
› абіра́лаўка (10)
(9) абдзіра́ла ‹
› абіра́льнік (10)
(9) абдзіра́ла ‹
› абіра́льніца (11)
(6) страла́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.