аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
абіра́ла — назоўнік абіра́лаўка — назоўнік
канцэпт

абірала

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова абірала
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 абіра́ла

мн.  абіра́лы
Родны
каго? чаго?		 абіра́лы

мн.  абіра́л
Давальны
каму? чаму?		 абіра́лу

мн.  абіра́лам
Вінавальны
каго? што?		 абіра́лу

мн.  абіра́л
Творны
кім? чым?		 абіра́лам

мн.  абіра́ламі
Месны
у кім? у чым?		 абіра́ле

мн.  абіра́лах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)

што вы не ведалі пра загадны лад

— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.


abirala — беларуская лацінка

Слова абірала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік абірала — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове абіралаўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› абіле́чвацца (11)

(7) забра́ла ‹

› абіле́чваць (10)

(5) дра́ла ‹

› абіняко́м (8)

(9) пехадра́ла ‹

› абіра́лаўка (10)

(9) абдзіра́ла ‹

› абіра́льнік (10)

(9) абдзіра́ла ‹

› абіра́льніца (11)

(6) страла́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сабака-абасцака