альтэрнатыўнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова альтэрнатыўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	альтэрнаты́ўнасць мн. альтэрнаты́ўнасці
Родны каго? чаго?	альтэрнаты́ўнасці мн. альтэрнаты́ўнасцяў, альтэрнаты́ўнасцей
Давальны каму? чаму?	альтэрнаты́ўнасці мн. альтэрнаты́ўнасцям
Вінавальны каго? што?	альтэрнаты́ўнасць мн. альтэрнаты́ўнасці
Творны кім? чым?	альтэрнаты́ўнасцю мн. альтэрнаты́ўнасцямі
Месны у кім? у чым?	альтэрнаты́ўнасці мн. альтэрнаты́ўнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

aĺternatyŭnasć — беларуская лацінка

Слова альтэрнатыўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: