STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мардар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́рдар мн. ма́рдары |
| Родны каго? чаго? |
ма́рдара мн. ма́рдараў |
| Давальны каму? чаму? |
ма́рдару мн. ма́рдарам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́рдара мн. ма́рдараў |
| Творны кім? чым? |
ма́рдарам мн. ма́рдарамі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́рдары мн. ма́рдарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
— Вы таксама прыйшлі адпачынак прасіць?
— Так.
— Пярдак.
mardar — беларуская лацінка
Слова мардар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мардар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мардасіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мардалы́сы (9)
(5) ло́дар ‹
› мардапы́шны (10)
(5) То́дар ‹
› мардапы́шыцца (12)
(6) ка́рдар ‹
› марда́сіна (9)
(6) са́рдар ‹
› марда́сіць (9)
(6) сарда́р ‹
› марда́сты (8)
(6) серда́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
