аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мардоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мардо́ўка мн. мардо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
мардо́ўкі мн. мардо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
мардо́ўцы мн. мардо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
мардо́ўку мн. мардо́вак |
| Творны кім? чым? |
мардо́ўкай, мардо́ўкаю мн. мардо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мардо́ўцы мн. мардо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І хітры ліс у пастку трапляе.
— Ці бываюць у вас прыступы ляноты?
— У мяне бываюць прыступы актыўнасці, а лянота ў мяне ўвесь час.
mardoŭka — беларуская лацінка
Слова мардоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мардоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мардоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ма́рджын (7)
(10) карбідо́ўка ‹
› мардо́вец (8)
(8) булдо́ўка ‹
› Мардо́вія (8)
(7) яндо́ўка ‹
› мардо́ўнік (9)
(6) удо́ўка ‹
› мардо́ўны (8)
(7) будо́ўка ‹
› мардо́ўскі (9)
(9) дабудо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.