Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 марка¹, -і, ДМ -рцы; Родны склон мн. -рак; жаночы род
  1. Значок аплаты паштовых і некаторых іншых збораў звычайна ў выглядзе чатырохвугольнай паперкі з абазначэннем цаны і якім-н. рысункам. Гербавая марка. ▪ — Казімір! — хапіла яго за руку Ірынка. — Асцярожней! Ты ж не забывай, што я збіраю калекцыю паштовых марак. ← Усевалад Краўчанка.
  2. Знак, кляймо на тавары з абазначэннем горада, прадпрыемства, дзе вырабляўся тавар, яго якасць і інш. Фабрычная марка. ▪ І ў зарніцах аўтагеннай зваркі, Здаецца, бачым: з брамы завадской Аўтамабілі беларускай маркі Выходзяць на прастор зямлі маёй. ← Пімен Панчанка.
  3. Гатунак, тып вырабу, тавару. Марка цэменту. Марка віна. ▪ Многія нават па гулу матора, пачутаму здалёк, пазнаюць ларку машыны. ← Ігнат Дуброўскі.
  4. Грашовая адзінка ў некаторых краінах. Задзівіўся дужа дзед, калі пакуп[нік] пачаў адлічваць яму грошы папяровымі маркамі. ← Якуб Колас.
  •••
  Пад маркай чаго — пад выглядам.
  Трымаць (вытрымліваць) марку гл. трымаць.
 марка², -і, ДМ -рцы; Родны склон мн. -рак; жаночы род
  гістарычны тэрмін
  1. Пагранічная вобласць з ваенным упраўлення ў раннефеадальнай Франкскай дзяржаве і ў сярэдневяковай Германіі.
  2. Сялянская абшчына ў сярэдневяковай Заходняй Еўропе.
   [Ням. Mark — мяжа.]