STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маркіраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маркірава́нне мн. маркірава́нні |
| Родны каго? чаго? |
маркірава́ння мн. маркірава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
маркірава́нню мн. маркірава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
маркірава́нне мн. маркірава́нні |
| Творны кім? чым? |
маркірава́ннем мн. маркірава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
маркірава́нні мн. маркірава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.
markiravannie — беларуская лацінка
Слова маркіраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маркіраванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маркіроўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маркі́зны (8)
(13) фланкі́раванне ‹
› маркі́зскі (9)
(12) манкі́раванне ‹
› маркірава́льны (13)
(13) франкі́раванне ‹
› маркірава́ны (11)
(10) скірава́нне ‹
› маркірава́ны (11)
(12) маскірава́нне ‹
› маркірава́ны (11)
(16) дымамаскірава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
