STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мармуроўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармуро́ўшчык мн. мармуро́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
мармуро́ўшчыка мн. мармуро́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
мармуро́ўшчыку мн. мармуро́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
мармуро́ўшчыка мн. мармуро́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
мармуро́ўшчыкам мн. мармуро́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мармуро́ўшчыку мн. мармуро́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
непісьменна:
самы лепшы, прыгажэйшы горад, гэтая цукерка смачней
Патолагаанатам памёр, але ўсё роўна паехаў на працу.
marmuroŭščyk — беларуская лацінка
Слова мармуроўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармуроўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармыль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармуро́ва-грані́тны (18)
(10) футро́ўшчык ‹
› марму́рова-мало́чны (17)
(11) муштро́ўшчык ‹
› мармуро́вы (9)
(11) абмуро́ўшчык ‹
› мармурызава́ны (13)
(12) брашуро́ўшчык ‹
› мармурызава́ны (13)
(13) расшыфро́ўшчык ‹
› мармурызава́ны (13)
(12) дэшыфро́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
