Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

мароз, -у, мужчынскі род
  1. Моцны холад, сцюжа. Мароз браўся мацней, гулка біў у сцены. ← Міхась Лынькоў. Пёк добры мароз, хоць і быў ужо красавік месяц. ← Іван Шамякін. // Тэмпература паветра ніжэй нуля. Два градусы марозу. // Месца, дзе вельмі холадна, сцюдзёна. Вынесці мяса ка мароз. Прыйсці з марозу. // Іней, наледзь на шыбах. Люда сядзела ў кутку, каля зацягнутага марозам акна. ← Янка Брыль.
  2. звычайна мн. (маразы, -оў). Халоднае падвор'е з вельмі нізкай тэмпературай. Маласнежная зіма, маразы, ранні прыход вясны стварылі пэўныя цяжкасці ў правядзенні палявых работ. ← газета «Звязда».
  •••
  Дзед Мароз гл. дзед.
  Мароз па скуры (па спіне) ідзе (прайшоў, прабег) — пра адчуванне холаду ад страху, моцнага хваляванне.

❌

мароз

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мароз
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	маро́з мн. маразы́
Родны каго? чаго?	маро́зу мн. маразо́ў
Давальны каму? чаму?	маро́зу мн. мараза́м
Вінавальны каго? што?	маро́з мн. маразы́
Творны кім? чым?	маро́зам мн. мараза́мі
Месны у кім? у чым?	маро́зе мн. мараза́х
Клічная форма	— мн. —

Слова мароз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мароз — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».