STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова марона
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маро́на мн. маро́ны |
| Родны каго? чаго? |
маро́ны мн. маро́н |
| Давальны каму? чаму? |
маро́не мн. маро́нам |
| Вінавальны каго? што? |
маро́ну мн. маро́н |
| Творны кім? чым? |
маро́най, маро́наю мн. маро́намі |
| Месны у кім? у чым? |
маро́не мн. маро́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
marona — беларуская лацінка
Слова марона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марона — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марочанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маро́канне (9)
(9) нескаро́на ‹
› маро́кацца (9)
(10) звышкаро́на ‹
› маро́каць (8)
(10) антыкаро́на ‹
› Маро́ні (6)
(7) ахаро́на ‹
› маро́хараўскі (12)
(7) ухаро́на ‹
› маро́чанне (9)
(7) мудро́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
