мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
маро́каць — дзеяслоў Маро́ні — назоўнік
канцэпт

марона

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова марона
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 маро́на

мн.  маро́ны
Родны
каго? чаго?		 маро́ны

мн.  маро́н
Давальны
каму? чаму?		 маро́не

мн.  маро́нам
Вінавальны
каго? што?		 маро́ну

мн.  маро́н
Творны
кім? чым?		 маро́най, маро́наю

мн.  маро́намі
Месны
у кім? у чым?		 маро́не

мн.  маро́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


Беларускую мову не трэба любіць — яе трэба ўжываць.


marona — беларуская лацінка

Слова марона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік марона — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове марочанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› маро́канне (9)

(9) нескаро́на ‹

› маро́кацца (9)

(10) звышкаро́на ‹

› маро́каць (8)

(10) антыкаро́на ‹

› Маро́ні (6)

(7) ахаро́на ‹

› маро́хараўскі (12)

(7) ухаро́на ‹

› маро́чанне (9)

(7) мудро́на ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

беларуская клавіятура

гэтак будзе працаваць клавіятура ад Старніка