STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маршал
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́ршал мн. ма́ршалы |
| Родны каго? чаго? |
ма́ршала мн. ма́ршалаў |
| Давальны каму? чаму? |
ма́ршалу мн. ма́ршалам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́ршала мн. ма́ршалаў |
| Творны кім? чым? |
ма́ршалам мн. ма́ршаламі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́ршале мн. ма́ршалах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!maršal — беларуская лацінка
Слова маршал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маршал — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маршалак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ма́ршавасць (10)
(3) ша́л ‹
› маршаві́к (8)
(8) цемраша́л ‹
› ма́ршавы (7)
(5) імша́л ‹
› марша́лак (8)
(11) ві́цэ-ма́ршал ‹
› маршалаў (8)
(10) ландмаршал ‹
› маршалізава́ны (13)
(11) фельдма́ршал ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Барысаў