аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова маршчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маршчы́на мн. маршчы́ны |
| Родны каго? чаго? |
маршчы́ны мн. маршчы́н |
| Давальны каму? чаму? |
маршчы́не мн. маршчы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
маршчы́ну мн. маршчы́ны |
| Творны кім? чым? |
маршчы́най, маршчы́наю мн. маршчы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
маршчы́не мн. маршчы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
Раней мне здавалася, што ў мяне шмат сяброў. А потым я перастаў тэлефанаваць першым…
marščyna — беларуская лацінка
Слова маршчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маршчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маршчыначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маршрутыза́цыя (13)
(12) бульва́ршчына ‹
› маршча́к (7)
(12) вульга́ршчына ‹
› маршчакава́ты (12)
(8) да́ршчына ‹
› маршчынава́ты (12)
(11) ама́таршчына ‹
› маршчы́начка (11)
(10) тата́ршчына ‹
› маршчыністалі́сты (16)
(14) элемента́ршчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.