STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова марынарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марына́рка мн. марына́ркі |
| Родны каго? чаго? |
марына́ркі мн. марына́рак |
| Давальны каму? чаму? |
марына́рцы мн. марына́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
марына́рку мн. марына́ркі |
| Творны кім? чым? |
марына́ркай, марына́ркаю мн. марына́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
марына́рцы мн. марына́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смоўж паўзе, пачаканку вязе.
што б гэта ні значыла— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
marynarka — беларуская лацінка
Слова марынарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марынарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марынізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марына́д (7)
(9) куліна́рка ‹
› марына́дны (9)
(9) камуна́рка ‹
› марына́рачка (11)
(8) млына́рка ‹
› марыні́зм (8)
(11) ветэрына́рка ‹
› марыні́ст (8)
(7) чына́рка ‹
› марыні́стка (10)
(5) па́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
