мезабласт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мезабласт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мезабла́ст мн. мезабла́сты
Родны каго? чаго?	мезабла́ста мн. мезабла́стаў
Давальны каму? чаму?	мезабла́сту мн. мезабла́стам
Вінавальны каго? што?	мезабла́ст мн. мезабла́сты
Творны кім? чым?	мезабла́стам мн. мезабла́стамі
Месны у кім? у чым?	мезабла́сце мн. мезабла́стах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

miezablast — беларуская лацінка

Слова мезабласт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: