STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мена
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ме́на мн. ме́ны |
| Родны каго? чаго? |
ме́ны мн. ме́н |
| Давальны каму? чаму? |
ме́не мн. ме́нам |
| Вінавальны каго? што? |
ме́ну мн. ме́ны |
| Творны кім? чым? |
ме́най, ме́наю мн. ме́намі |
| Месны у кім? у чым? |
ме́не мн. ме́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Даўней было раўней.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
miena — беларуская лацінка
Слова мена (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мена — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове менавазін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мемуары́сцкі (11)
(8) апо́шлена ‹
› Ме́мфіс (6)
(8) акры́лена ‹
› ме́мфіскі (8)
(9) кантыле́на ‹
› менавазі́н (9)
(8) Нджаме́на ‹
› менава́ны (8)
(6) заме́на ‹
› менава́ны (8)
(10) аўтазамена ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
