аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова менка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ме́нка мн. ме́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ме́нкі мн. ме́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ме́нцы мн. ме́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ме́нку мн. ме́нкі |
| Творны кім? чым? |
ме́нкай, ме́нкаю мн. ме́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ме́нцы мн. ме́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Радаваць сваё ўнутранае дзіцё трэба так, каб твайго ўнутранага дарослага браў жах.
mienka — беларуская лацінка
Слова менка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік менка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове менне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мені́скавы (9)
(9) адсяле́нка ‹
› меніспе́рмавы (12)
(10) падсяле́нка ‹
› ме́ніць (6)
(9) высяле́нка ‹
› ме́нне (5)
(7) заме́нка ‹
› ме́нскі (6)
(7) ка́менка ‹
› менструа́льны (12)
(7) ка́менка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь