мералогія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мералогія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мерало́гія мн. мерало́гіі
Родны каго? чаго?	мерало́гіі мн. мерало́гій, мерало́гіяў
Давальны каму? чаму?	мерало́гіі мн. мерало́гіям
Вінавальны каго? што?	мерало́гію мн. мерало́гіі
Творны кім? чым?	мерало́гіяй, мерало́гіяю мн. мерало́гіямі
Месны у кім? у чым?	мерало́гіі мн. мерало́гіях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

му́сібыць — відаць (пабочнае слова)

Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць