Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

метал, -у, мужчынскі род
  Хімічна простае рэчыва або сплаў, якім уласцівы бляск, коўкасць, добрая праводнасць цеплыні і электрычнасці. Лёгкія металы. ▪ Халаднаваты метал быў пакрыты васковай плёнкай тавоту. ← Макар Паслядовіч. Метал, здавалася, сам знаходзіў літнік, каб папасці і забегчы ў форму. ← Янка Скрыган. // Пра гукі, голас, якія нагадваюць металічны звон. Смелы, магутны, з металу скованы голас аэраплана залятае ў дзедаву хату. ← Якуб Колас.
  •••
  Высакародныя металы — золата, серабро, плаціна.
  Каляровыя металы — усе металы і іх сплавы, акрамя жалеза і яго сплаваў.
  Невысакародныя металы — металы, якія акісляюцца, ржавеюць.
  Цяжкія металы — металы з удзельнай вагой звыш 5 грамаў.
  Чорныя металы — чыгун, жалеза, сталь.
   [Грэч. metallon.]

❌

метал

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова метал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мета́л мн. мета́лы
Родны каго? чаго?	мета́лу мн. мета́лаў
Давальны каму? чаму?	мета́лу мн. мета́лам
Вінавальны каго? што?	мета́л мн. мета́лы
Творны кім? чым?	мета́лам мн. мета́ламі
Месны у кім? у чым?	мета́ле мн. мета́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова метал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік метал — у родным, давальным, творным і месным склоне

метал

Навігатар

Мемчыкі