метамарфічнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова метамарфічнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	метамарфі́чнасць мн. метамарфі́чнасці
Родны каго? чаго?	метамарфі́чнасці мн. метамарфі́чнасцяў, метамарфі́чнасцей
Давальны каму? чаму?	метамарфі́чнасці мн. метамарфі́чнасцям
Вінавальны каго? што?	метамарфі́чнасць мн. метамарфі́чнасці
Творны кім? чым?	метамарфі́чнасцю мн. метамарфі́чнасцямі
Месны у кім? у чым?	метамарфі́чнасці мн. метамарфі́чнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)

ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус

навошта вы п'яныя тэлефануеце былым, калі можна тэлефанаваць будучым

mietamarfičnasć — беларуская лацінка

Слова метамарфічнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік метамарфічнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове метамарфоз + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› метамарфізава́цца (16)

(16) катастрафі́чнасць ‹

› метамарфіза́цыя (14)

(14) філасафі́чнасць ‹

› метамарфі́зм (11)

(10) міфі́чнасць ‹

метамарфі́чнасць (15)

› метамарфі́чны (12)

(13) спецыфі́чнасць ‹

› метамарфо́з (10)

(12) анархі́чнасць ‹

› метамарфо́за (11)

(13) іерархі́чнасць ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny