Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

метрыка¹, -і, ДМ -рыцы, жаночы род
  1. Раздзел тэорыі літаратуры, які вывучае вершаскладанне і намер верша. // Сукупнасць памераў верша. Інверсія, якой карыстаўся вопытны паэт-перакладчык, дапамагла яму перадаць і сэнс і метрыку шаўчэнкаўскага верша. ← Д. Палітыка. Хоць у Багушэвіча і сустракаюцца часамі нягладкія, неадшліфаваныя вершы, хоць яго некаторыя вершы збіваюцца на сілабічную метрыку, усё ж па паэтычнаму майстэрству ніхто з беларускіх паэтаў XIX ст. не можа зраўняцца з Багушэвічам. ← В. Івашын.
  2. Вучэнне аб метры² (у 2 знач.).
   [Грэч. metrikē.]
метрыка², -і, ДМ -рыцы, жаночы род
  Выпіска з метрычнай кнігі аб даце нараджэння; пасведчанне аб нараджэнні.
   [Лац. matricula.]

❌

метрыка

гэта

— выпіска з метрычнай кнігі

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова метрыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ме́трыка мн. ме́трыкі
Родны каго? чаго?	ме́трыкі мн. ме́трык
Давальны каму? чаму?	ме́трыцы мн. ме́трыкам
Вінавальны каго? што?	ме́трыку мн. ме́трыкі
Творны кім? чым?	ме́трыкай, ме́трыкаю мн. ме́трыкамі
Месны у кім? у чым?	ме́трыцы мн. ме́трыках
Клічная форма	— мн. —

Слова метрыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік метрыка — у родным, давальным, творным і месным склоне

метрыка

Навігатар

Мемчыкі