метыз

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова метыз
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	меты́з мн. меты́зы
Родны каго? чаго?	меты́за мн. меты́заў
Давальны каму? чаму?	меты́зу мн. меты́зам
Вінавальны каго? што?	меты́з мн. меты́зы
Творны кім? чым?	меты́зам мн. меты́замі
Месны у кім? у чым?	меты́зе мн. меты́зах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі я прапускаю трэніроўку на бегавой дарожцы, я прыбаўляю 40 хвілін да наступнай трэніроўкі. Заўтра я буду бегаць да 2027 года.

mietyz — беларуская лацінка

Слова метыз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: