Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 мех¹, меха; мн. мяхі, -оў; мужчынскі род
  1. Прадмет дамашняга ўжытку для захоўвання і перавозкі сыпучых цел, дробных рэчаў і пад., зроблены з полкі, складзенай папалам і сшытай з двух бакоў, або з дзвюх роўных полак, сшытых з трох бакоў. Палатняны мех. Радняны мех. Сшыць мех. ▪ Дзяўчаты ледзь упраўляліся адносіць поўныя мяхі і падвешваць парожнія. ← Іван Шамякін. Адна ідзе старая Аксіння. Адна са сваімі ціхімі думамі і цяжкім мехам травы за спіной. ← Мікола Ракітны.
  2. размоўнае слова Мера для чаго-н. сыпкага, роўная 3-5 пудам. Пазычыць мех мукі. Зарабіць пяць мяхоў бульбы.
  •••
  Біцца за пусты мех гл. біцца.
 мех², меха; мн. мяхі, -оў; мужчынскі род
  1. Прыстасаванне для нагнятання паветра (ужываецца ў кавальскай, шкляной вытворчасці, а таксама для прывядзення ў дзеянне некаторых музычных інструментаў). Кузня ў вёсцы маленькая, нават меха няма, каб раздзьмуць вуголле. ← Іван Навуменка. Гарманіст .. ірвануў раптам мяхі, урэзаў польку. ← Алена Васілевіч.
  2. У фатаграфіі — святлонепранікальная частка фатаграфічнай камеры, падобная на гармонік.