аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова міёма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міё́ма мн. міё́мы |
| Родны каго? чаго? |
міё́мы мн. міё́м |
| Давальны каму? чаму? |
міё́ме мн. міё́мам |
| Вінавальны каго? што? |
міё́му мн. міё́мы |
| Творны кім? чым? |
міё́май, міё́маю мн. міё́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
міё́ме мн. міё́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
1. Даць штучнаму інтэлекту ўсе творы Караткевіча.
2. Папрасіць ШІ напісаць працяг «Каласы пад сярпом тваім».
3. Прадаваць як неапублікаваны раней раман.
4. Profit (Прафіт).
mijoma — беларуская лацінка
Слова міёма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік міёма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове міжаконне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› міё́граф (7)
(11) мезатэліё́ма ‹
› міё́з (4)
(10) эпітэліё́ма ‹
› міё́лаг (6)
(16) харыёнэпітэліёма ‹
› міё́мны (6)
(9) лейаміё́ма ‹
› міё́рскі (7)
(10) фібраміё́ма ‹
› мі́ж (3)
(7) аксіё́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.