Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

мінімум,
  1. -у, мужчынскі род Найменшая колькасць. [Зыбін:] — Шлях наш правільны, я ўпэўнен. Трэба прастоі станкоў скараціць да мінімуму. ← Іван Мележ.
  2. -у, мужчынскі род Сукупнасць ведаў або мерапрыемстваў, неабходных у якой-н. галіне. Кандыдацкі мінімум. Тэхнічны мінімум.
  3. у знач. прыслоўе Сама менш; мінімальна. Як мінімум, трэба было разведаць, ці сапраўды фон Крубер спыніўся ў Сінілаве. ← Уладзімір Шахавец.
  4. у знач. нязменнае слова прыметнік (ужываецца пасля азначаемага слова). Тое, што і мінімальны. Праграма-мінімум.
  •••
  Пражытачны мінімум — мінімальныя сродкі, неабходныя для існавання.
   [Лац. minimum.]

❌

мінімум

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мінімум
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мі́німум мн. мі́німумы
Родны каго? чаго?	мі́німуму мн. мі́німумаў
Давальны каму? чаму?	мі́німуму мн. мі́німумам
Вінавальны каго? што?	мі́німум мн. мі́німумы
Творны кім? чым?	мі́німумам мн. мі́німумамі
Месны у кім? у чым?	мі́німуме мн. мі́німумах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.

Слова мінімум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мінімум — у родным, давальным, творным і месным склоне

мінімум

Навігатар

Мемчыкі