STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мінорка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міно́рка мн. міно́ркі |
| Родны каго? чаго? |
міно́ркі мн. міно́рак |
| Давальны каму? чаму? |
міно́рцы мн. міно́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
міно́рку мн. міно́рак |
| Творны кім? чым? |
міно́ркай, міно́ркаю мн. міно́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
міно́рцы мн. міно́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Колькі ваўка ні кармі, у слана таўсцейшы.
(прымаўка)minorka — беларуская лацінка
Слова мінорка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінорка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінорнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› міно́гавыя (9)
(7) памо́рка ‹
› міно́йскі (8)
(5) но́рка ‹
› міно́р (5)
(5) но́рка ‹
› міно́рна (7)
(5) по́рка ‹
› міно́рнасць (10)
(10) мікрапо́рка ‹
› міно́рны (7)
(8) падпо́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
