аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
міно́р — назоўнік міно́рна — прыслоўе
канцэпт

мінорка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мінорка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 міно́рка

мн.  міно́ркі
Родны
каго? чаго?		 міно́ркі

мн.  міно́рак
Давальны
каму? чаму?		 міно́рцы

мн.  міно́ркам
Вінавальны
каго? што?		 міно́рку

мн.  міно́рак
Творны
кім? чым?		 міно́ркай, міно́ркаю

мн.  міно́ркамі
Месны
у кім? у чым?		 міно́рцы

мн.  міно́рках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.


Са слова СРАКА можна скласці слова КРАСА, але не кожная срака гэта краса.

філязофскія вечары са Старнікам

minorka — беларуская лацінка

Слова мінорка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мінорка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мінорнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› міно́гавыя (9)

(7) памо́рка ‹

› міно́йскі (8)

(5) но́рка ‹

› міно́р (5)

(5) но́рка ‹

› міно́рна (7)

(5) по́рка ‹

› міно́рнасць (10)

(10) мікрапо́рка ‹

› міно́рны (7)

(8) падпо́рка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кніжку дачытала