аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова мінуласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міну́ласць мн. міну́ласці |
| Родны каго? чаго? |
міну́ласці мн. міну́ласцяў, міну́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
міну́ласці мн. міну́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
міну́ласць мн. міну́ласці |
| Творны кім? чым? |
міну́ласцю мн. міну́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
міну́ласці мн. міну́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі любіш — ажаніся, а не любіш — адкасніся.
адкаснуцца — адстаць, адчапіцца, адвязаццакожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
minulasć — беларуская лацінка
Слова мінуласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінуласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мінулаве́чны (11)
(13) краясве́тласць ‹
› мінулаго́дні (11)
(10) няве́тласць ‹
› міну́лае (7)
(9) абду́ласць ‹
› мінулача́сны (11)
(9) суту́ласць ‹
› міну́лы (6)
(7) чу́ласць ‹
› мі́нус (5)
(13) святлачу́ласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.